"7 Wonders" is een beschavingsspel van Antoine Bauza dat zal verschijnen op Essen bij de Belgisch-Mexicaanse uitgevers Repos Production. De sterke punten, voor een beschavingsspel, zijn dat het een kaartspel is, dat het ongeveer een halfuur duurt en dat het perfect speelbaar is met 3 tot 7 spelers. Wat de illustraties van Miguel Coimbra betreft, zijn die allesbehalve een minpunt.
Het spel berust op het principe van draften. Elke speler krijgt zeven kaarten. Hij kiest er één en geeft de rest door aan zijn buurman. Zo ontvangt hij zes kaarten, kiest er een tweede en geeft het pakket door, enzovoort. Een belangrijk punt is dat elke gekozen kaart wordt gespeeld voordat men naar het nieuwe pakket kaarten kijkt dat binnenkomt.
De spelers krijgen zes kaarten en leggen er uiteindelijk één af. Daarna begint het opnieuw met nieuwe kaarten, waarbij de draairichting verandert, met zeven nieuwe kaarten, dan een derde keer en het spel is voorbij. Simpel. Afhankelijk van het aantal spelers aan tafel kan het zijn dat eenzelfde pakket kaarten meerdere keren bij een speler terechtkomt.
Het draftprincipe maakt het mogelijk strategieën te ontwikkelen op basis van de kaarten die men ontvangt en de kaarten die de buren kiezen.
Men moet zich voortdurend aanpassen. Als een speler zich op het militaire richt, zal het waarschijnlijk nodig zijn om ook militaire kaarten te bemachtigen om zware nederlagen te vermijden. Men mag niet te veel wetenschapskaarten doorgeven. Daarentegen is het verstandig om goede kaarten door te geven die grondstoffen vereisen die de andere speler niet heeft en die hij duur zal moeten betalen. Hoe dan ook, elke "pick" (de keuze van een kaart) is vaak een dilemma.
"7 Wonders" wordt gespeeld in drie periodes die overeenkomen met de drie drafts. In elke periode hebben de spelers duurdere en krachtigere kaarten. Deze beroemde kaarten zijn van verschillende soorten.
Er zijn militaire kaarten, grondstoffen, monumenten, wetenschappen, handel en in de derde periode krachtige gilden. Al deze kaarten hebben hun eigen voordelen. Grondstoffen leveren grondstoffen op (!), het militaire deel zorgt voor winst (of verlies) van punten ten opzichte van directe buren, monumenten zijn een directe bron van overwinningspunten, wetenschappen zijn ook een bron van overwinningspunten maar er zijn er veel nodig om hun volle kracht te bereiken, handel zorgt voor kortingen op grondstoffen en gilden zijn een variabele bron van overwinningspunten.
De meeste kaarten kosten grondstoffen (hout, baksteen, steen, glas, stof...) die kunnen variëren van niets (in de eerste periode) tot vijf of zes grondstoffen. Elke beschaving produceert aanvankelijk één soort grondstof en kan in de eerste twee periodes andere grondstoffen verkrijgen. Dit is zelden voldoende, maar het is ook mogelijk om grondstoffen te kopen van de twee directe buren, maar alleen van hen. Het is onmogelijk om grondstoffen te nemen van een speler die verder weg zit.
Het is dus niet altijd nuttig om een grondstofkaart neer te leggen als de buurman al produceert wat nodig is. Hier krijgen de handelskaarten hun volle waarde, omdat ze onder andere kortingen geven tot groot ongenoegen van de buren. Sommige kaarten geven gratis toegang tot andere kaarten in de volgende periode. Dit vormt een echte kennisboom, zoals in elk goed beschavingsspel dat zichzelf respecteert.
Een kaart kan dus "gebouwd" worden door de bouwkosten te betalen. Ze kan ook gebruikt worden om een wonder te bouwen door een specifieke kost te betalen. Het wonder is ook een belangrijke bron van overwinningspunten en bijzondere bonussen. Ten slotte kan een nutteloze kaart (of een kaart die men niet aan een tegenstander wil laten) ook worden ingewisseld voor goud.
Aan het einde van elke periode voeren de spelers oorlog, wat overwinningspunten kan opleveren of kosten. Oorlog, net als handel, wordt alleen gevoerd met de twee directe buren. Andere bronnen van overwinningspunten worden aan het einde van het spel geteld.
Het feit dat men alleen direct met de buren te maken heeft, zorgt ervoor dat het spel vlot blijft lopen, zelfs met zes of zeven spelers. Natuurlijk moet men met ervaring ook letten op de kaarten die anderen spelen, al was het maar om te zien wat er al is gespeeld en wat er nog kan komen tot aan jezelf.
