We bevinden ons in het grote Amerikaanse Westen zoals we het kennen uit westernfilms en we zitten aan boord van een trein die net is vertrokken... die op weg is naar... enfin, dat maakt niet uit, want wat ons interesseert zijn de zakken met goudstukken, de juwelen en andere waardevolle spullen die erin zitten.
Kom op! Alles in mijn zak!
Maar we zijn niet alleen, andere buitenwettigen komen ook hun slag slaan en een marshal loopt door de trein om de eerlijke mensen te beschermen (pfff!) en ons met lood te beladen (repffff!).
Alles begint met het uitdelen van personages. Iedereen krijgt het kaartje van de bandiet die hij gaat spelen. Een kleine personalisatie, want ieder van hen heeft een bijzonder voordeel in het spel.
De een kan de concurrenten flink aanpakken door hun zakken leeg te maken, een ander kan door het plafond van de wagons schieten, de Dokter krijgt een extra kaart in de hand wat hem meer speelruimte geeft, enzovoort...
Afhankelijk van het aantal spelers plaatsen we vervolgens de pionnen van onze personages die, nog rustig op dat moment, zich rustig houden in een van de wagons van de trein. Wees gerust, dat duurt niet lang.
In deze trein zijn van tevoren buitpionnen geplaatst. Sommige hebben een vaste waarde, maar de zakken kunnen verschillende waarden bevatten en dat ontdekken we pas als we ze oppakken.
Elke speler heeft een stapel Actiekaarten die de handelingen voorstellen die zijn personage kan uitvoeren. We trekken er 6 voor elke ronde.
En aangezien we het over een ronde hebben, is het ook tijd om een Rondekaart om te draaien die ons aangeeft hoeveel kaarten we mogen spelen en onder welke voorwaarden.
De trein kan namelijk soms een tunnel binnenrijden en omdat het dan helemaal donker is, spelen we onze Actiekaarten met de afbeelding naar beneden. Verrassing! Soms verandert de speelrichting of mogen we zelfs twee Actiekaarten in één beurt spelen.
Rekening houdend met de reisvoorwaarden kiest de eerste speler zijn eerste Actiekaart die hij openlijk neerlegt (behalve bij speciale krachten of in een tunnel).
De tweede speler doet hetzelfde, en zo verder. Let op, op dit moment lossen we de acties nog niet op! We zien het resultaat van onze bedoelingen pas aan het einde van de ronde.
Het gaat hier om programmeren en wat het spel zo boeiend maakt is proberen zo goed mogelijk te volgen wat iedereen doet of wat je denkt dat hij gaat doen om het plunderen van die ouwe trein zo goed mogelijk te optimaliseren. Natuurlijk verlopen de zaken door tunnels en speciale krachten van personages niet altijd zoals gepland, wat soms net zo grappig als frustrerend is.
De gemene streken zullen in grote getale komen!