In Zonder Waarschuwing heeft een radicale terreurgroep de chemische installatie Peterson-Daniels aangevallen en in bezit genomen, een kwetsbare plek die miljoenen mensen in gevaar brengt door het verwoestende milieugevaar dat ontstaat als het wordt vernietigd.
Bedees zijn nutteloos en elke directe militaire aanval zou te riskant zijn. Terwijl de angstige gijzelaars voor hun leven vrezen, ligt hun enige hoop bij een geheime operatieteam, dat als doel heeft de fabriek binnen te dringen en de meedogenloze vijand uit te schakelen.
De aangrijpende gebeurtenissen spelen zich af over een periode van 12 uur, met een unieke spelbeleving die het zes hoofdpersonen mogelijk maakt om gebeurtenissen te beleven binnen dezelfde tijdlijn, maar vanuit hun eigen afzonderlijke gezichtspunten.
De speler bestuurt elk personage afzonderlijk, waarbij de focus automatisch verschuift naar een nieuw personage op cruciale momenten die zich ontvouwen via tussenfilmpjes.
Door te wisselen tussen de personages worden hun individuele verhalen verweven tot een totaalbeeld van de gebeurtenissen die zich tijdens de crisis hebben afgespeeld. De speler ziet ook achteraf de gebeurtenissen door de ogen van een ander personage en is zo niet alleen deelnemer aan de gebeurtenissen, maar ook toeschouwer.
Bovendien beïnvloeden de handelingen als personage de voortgang van de anderen en moeten spelers de krachten van ieder succesvol benutten om vooruit te komen.